„Koza i prawdziwa sztuka motywacji!”

Prawie na każdym szkoleniu z rozwoju zasobów ludzkich pada magiczne pytanie prowadzącego:
No i czym jest ta motywacja?! No, właśnie......czym jest?

Wyobraźmy sobie poczciwe zwierze: kozę.
Zwykłą domową kozę z rogami. O czym może myśleć Koza?
Sam dokładnie nie wiem, ale patrząc na jej zachowanie i sposób dokonywania wyboru dostrzegam czyste, jednoznaczne i proste zachowania osoby motywowanej – pracownika, podwładnego.

Zastanówmy się na moment jak „działa” nasza Koza: kiedy chcemy, aby koza poszła za mną wyciągam marchew lub coś co lubi – no i raczej pójdzie.

Tak to było proste. Wielu z Was powie oczywiste – prosty model motywacji zachęta i działanie. Podstawa teorii potrzeb. Ma potrzebę to ją zaspokaja, nie ma potrzeby to nadal stoi.

W rzeczywistości uważamy, że to jedyny poprawny model motywowania – motywacja pozytywna.
Na szkoleniach, kiedy pytam, czym jest motywacja, najwięcej osób odpowiada, że to zadowolenie, stan pobudzenia, że motywowany czuje się zadowolony z tego, co robi.
Czasami nawet pada stwierdzenie, że motywacja jest dla pracownika.

Noooo prawie tak.

Pomyślmy.........Co czuje nasza Koza?
Zadowolenie!
Dlaczego?           Bo robi to, co ja chcę?
Nie!            Bo dostaje marchew!

Co ja czuję?          Zadowolenie?
O tak!
Bo koza jest zadowolona?
Nie!          Bo koza zrobiła to, co ja chciałem!

Efekt końcowy: ja jestem zadowolony i koza jest zadowolona – prawdziwa sztuka motywacji?
Coś Wam to przypomina?

Zwykła manipulacja – ok., wywieranie wpływu dla osiągnięcia celu przy jednoczesnym zadowoleniu i pobudzeniu motywowanego – No tak brzmi ładnie, – ale to nadal to samo!

Proste prawda?

Dlaczego zatem tak mało z nas potrafi skutecznie motywować? Może, dlatego że uważamy, że bardzo różnimy się od Kozy?

Pakiety motywacyjne w naszych Organizacjach: wynagrodzenia, premiowanie, nagradzanie, różnorodne składniki, szkolenia, rozwój, ocena, prestiż itd. – jasne to wszystko bardzo motywacyjne.

Czy gdybym postawił przed głodną Kozą z naszego przykładu kosz z marchwią lub cały ogromny sklep z warzywami, to czy efekt motywacji byłby inny w każdym z przypadków? Raczej nie. Koza po prostu chce jeść.

Gdy motywujemy naszego pracownika, próbujemy w imię teorii potrzeb najedzonej Kozie dać kolejne jedzenie i oczekujemy jej zadowolenia i skuteczności - dziwi nas niska reakcja i bark docenienie składników motywacyjnych.

A ilu z nas zastanawia się najpierw zanim coś zaproponuje: czy koza jest głodna?

Podstawowy błąd systemów motywacyjnych: dużo składników – żeby było więcej niż ma konkurencja, zasadniczo podobne do siebie – brak zasad różnicowania – niech się cieszą, że coś mają, dla wszystkich w organizacji lub dla większości – słabe systemy oceny – bo słaba kadra, bo nie ma czasu na ocenę, bo nie chce weryfikacji, bo ważniejszy jest chwilowy wynik ekonomiczny niż prawidłowa struktura zarządzania i motywacji, nie dopasowanie do rzeczywistych potrzeb jednostki – bo lepiej dać, jak często słyszę, cokolwiek, niż „bawić” się w rozmowy i poznawanie potrzeb.

Na szczęście jest wiele organizacji, z którymi współpracuję, gdzie rozumieją naszą Kozę.

Aby Koza była zmotywowana musi być głodna!
Nie chodzi o ilość i wartość składników motywacji.

Ważne jest, ich podanie i moment – zależność pomiędzy działaniem a motywatorem – zauważenie i zrozumienie oraz utrwalenie tego schematu.

Ich indywidualny charakter i utrzymanie stanu pobudzenia - Czy tak właśnie działają Wasze systemy?

Autor: Sebastian Trzaska
Dyrektor ds. projektów doradczych

Kopiowanie, cytowanie w całości lub w fragmentach wyłącznie za zgodą autora


Napisz i powiedz, co o tym myślisz.
Najciekawsze wypowiedzi umieścimy jako komentarze.
sebastian.trzaska@anacco.pl